புனித லூர்து நகரின் பெர்னதெத்

புனித மரி பெர்னதெத் சுபீரு 

 Saint Bernadette Soubirous

7 ஜனவரி 1844 – 16 ஏப்ரல் 1879 ஒரு திருக்காட்சியாளரும் கத்தோலிக்க புனிதரும் ஆவார்.

புனித லூர்து நகரின் பெர்னதெத் ஒலிவடிவம்

பெர்னதெத் சூபிரூஸ் பிரான்ஸ் நாட்டின் லூர்து நகரில் 1844 ஜனவரி 7ந்தேதி பிறந்தார். தந்தை மில்லர் தாய்  லூயிஸ்  என்பவரின் முதல் மகளாக பிறந்தார். சிறு வயதில் இருந்தே இயேசு கிறிஸ்துவின்மீதும் அன்னை மரியாவின்மேலும் பக்தியுள்ள கிறிஸ்தவராக வளர்ந்தார். இவருடைய தந்தை ஒரு ஆலையில் வேலைசெய்து வந்தார். பெர்னதெத் தனது நேரத்தை பெற்றோருக்கு பயனுள்ள விதத்தில் செலவழித்தார்.

      தீவிர வறுமையினால் குழந்தை பெர்னதெத் நோயால் தாக்கப்பட்டார். இவர் வாழ்நாள் முழுவதும் குறுநடை போடும் குழந்தையாகவும் ஆஸ்துமா காலரா போன்ற கடுமையான நோயாலும் பாதிக்கபட்டு வந்தார்.

          பெர்னதெத் நெவேர் என்ற ஊரில்  அருட்கோதரிகளால் நடத்தப்படும் பள்ளியில் படித்தார். பெர்னதெத்தின் குடும்பம் வறுமையில் வாடியதால் தாய் லூசியின் உறவினர் குகையின் அருகில் இருந்த ஒரு சிறிய சிறை போன்ற அறையை இலவசமாக தங்குவதற்கு கொடுத்தனர்.

பெர்னதெத் தன் குடும்பத்தின் வறுமையால் தன் ஊரிலிருந்து குகையின் அருகில் இருந்த காட்டுப்பகுதிக்கு சென்று விறகு சேகரித்து வருவர்.

 

முதல் காட்சி:- வியாழக்கிழமை பிப்பிரவரி. 11,  1858

அப்போது தன் 14 ஆம் வயதில் 1858 ஆம் ஆண்டு பெப்ருவரி 11 ஆம் நாள் தன் உறவினர் மற்றும் தன் சகோதரி மேரியுடன் விறகு சேகரிக்க மசபியேல் குகைக்கு அருகில் சென்றனர். விறகு சேகரித்து வீட்டிற்கு திரும்பும்போது ஆற்றை கடந்துசெல்ல வேண்டியதாக இருந்தது. பெர்னதெத் நடக்கமுடியாமல் மிகவும் மெதுவாக நடந்து சென்றார். நண்பர் ஆண்ட்ரே மற்றும் சகோதரி மேரி இருவரும் சில அடிகள் தூரம் முன்னால் நடந்து சென்றனர். அப்போதுதான் பெர்னதெத் முதல் காட்சி கண்டார். இதமான காற்று பெர்னதெத்தை சுற்றிவளைத்தது மென்மையான மிகவும் அழகுவாய்ந்த ஒளிவந்து சென்றது. இயற்கையான ரோஜா மலர்கள் கொட்டியது. லேசாக இருட்டாக இருந்த இடத்தில் வெண்மையான உருவம் வந்து சென்றது. அன்னை மரியா ஓர் இளம் பெண்ணாக அந்த குகையில் தோன்றினார். அவர் வெண்ணிற ஆடையும் முக்காடும் அணிந்திருந்தார். அவர் நீல நிறத்தில் இடைக்கச்சையை உடுத்தியிருந்தார். கையில் முத்துகளாலான ஒரு செபமாலை வைத்திருந்தார். அவரது காலடியில் காட்டு ரோஜா செடிகள் காணப்பட்டன. அவர் கைகளைக் கூப்பி வானத்தை நோக்கியவாறு இருந்தார்.

பெர்னதெத் தன்னுடன் வந்த இருவரிடமும் “அதோ பாருங்கள் மிகவும் அழகான ஓர் இளம் பெண்” என்று கூறினார். இவரது சகோதரிக்கும் தோழிக்கும் எதுவும் தெரியவில்லை. அன்னை மரியா பெர்னதத்தை மீண்டும் அதே இடத்திற்கு வரச் சொன்னார்.

 

இரண்டாம் காட்சி:- ஞாயிறு  பிப்ரவரி 14ஆம் திகதி 1858 

பெர்னதெத் ஞாயிற்றுக்கிழமை திருப்பலி முடித்துவிட்டு சகோதரி மேரி மற்றும் சில பெண்கள் குகைக்கு சென்றனர். அப்போது பெர்னதெத் மீண்டும் அவ்வுருவத்தைப் பர்த்தார். உடனே முழந்தாள் படியிட்டு வணங்கினார். அப்போது உடன் வந்த பெண்கள் கையில் இருந்த ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட புனித நீரை ஒருவர் மேல் ஒருவர் தெளித்து விளையாடினர். புனித நீர் பட்டவுடன் அன்னைமரியா காணாமல் போனார்.

 

மூன்றாம் காட்சி:- வியாழக்கிழமை பிப்ரவரி 18> 1858

முதல் முறையாக அன்னைமரியா பேசினார். பெர்னதெத் அவருடைய பெயரை எழுத வேண்டிக்கொண்டபோது அன்னைமரியா அது அவசியம் இல்லை நீ இன்னும் பதினைந்து முறை குகைக்கு வா> நான் இங்கே நிறைய மனிதர்களை பார்க்கவிரும்புகிறேன் என்றார்.  பெர்னதெத் அன்னையின் குரலை கேட்டது இதுவே முதல்முறை. அவருடைய காட்சி அரை மணி நேரம் நீடித்தது.

 

நான்காம் காட்சி:- வெள்ளிக்கிழமை பிப்பிரவரி 19ம் திகதி 1858

 

பெர்னதெத் எவ்வித அச்சமுமின்றி தன்னுடன் ஆறு பெண்களை கூட்டிக்கொண்டு செபமாலை சொல்லதொடங்கியதும் அன்னை திரும்பவும் காட்சி கொடுத்தார். அவருடைய இந்த காட்சி 30 நிமிடங்கள் நீடித்தன. பெர்னதெத் தன்னுடன் ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட மெழுகுதிரியை எடுத்துச் சென்றார். 

 

ஐந்தாம் காட்சி:-  சனிக்கிழமை பிப்பிரவரி 20ம் திகதி 1858

இம்முறை பெர்னதெத்துடன் கிட்டத்தக்க 30 பேர் சென்று அக்குகையின்முன் செபித்தனர். மீண்டும் அன்னை பெர்னதெத்துக்கு காட்சி அளித்தார். அக்காட்சி முடிந்தபின் பெர்னதெத் தான் ஒர் அழகான பெண்ணைக் கண்டேன். அவர் தன்னைப்பார்த்து சிரித்துக்கொண்டு இருந்தார் என கூறினார்.

 

ஆறாம் காட்சி:- ஞாயிற்றுக்கிழமை பிப்பிரவரி 21> 1858

அன்று அதிகாலையில் 100கும் அதிகமான மக்கள் அங்கு கூடி ஜெபிக்கும் வேளையில் அன்னை பெர்னதெத்துக்கு காட்சி அளித்து தன்னுடைய பிரகாசமான பார்வையினால் உலகை நோக்கி பாவிகளுக்காக மன்றாடும்படி வேண்டிக்கொண்டார்.

 

ஏழாம் காட்சி:- செவ்வாய்க்கிழமை பிப்பிரவரி 23> 1858 

நூற்றுக்கும் அதிகமானோர் ஒன்று திரண்டு வந்தனர். அவர்களுள் மிக முக்கியமான ஒருவரான Dr. Dozous   இருந்தார். அன்று அன்னை அவருக்கு ஒரு சிறிய செபத்தை கற்றுக்கொடுத்தார். பெர்னதெத் அச்செபத்தை தன் வாழ்நாள் முழுவதும் செபித்துக்கொண்டிருந்தார். மேலும் அன்னை அவருக்கு ஒரு செய்தியையும் அறிவிக்குமாறு சொன்னார். அதாவது தனக்கு இங்கு ஒர் ஆலயம் கட்டப்பட வேண்டும் எனக் கேட்டுக்கொண்டார். பெர்னதெத் அதை பங்கு குருவிடம் சொன்ன போது> அவர் அதற்கான காரணத்தை அறிந்து வருமாறு கூறினார்.

 

எட்டாம்  காட்சி:- புதன்கிழமை பிப்பிரவரி 24> 1858

அன்று இருநூறு முதல் முன்னூறுக்கும் மேற்பட்டோர் கூடியிருந்தனர்.  பெர்னதெத் மிகவும் சோகமாக அன்னையை நோக்கி முழங்கால் படியிட்டு ஜெபித்துக்கொண்டே அருகே சென்றார். அன்னை தன்னிடம் பாவிகளுக்காக மன்றாடும்படி செபிக்கசொன்னர் என்று வலியுறுத்தினார்.

 

ஒன்பதாம் காட்சி:- வியாழக்கிழமை பிப்பிரவரி  25> 1858

அன்று அனைத்து மக்கள் முன்னிலையிலும் பெர்னதெத் ஒரு வியப்புக்குரிய நிகழ்வை செய்தார்.  அதாவது அன்னை அவரிடம் “அன்பு மகளே நான் உன்னிடம் உனக்கு மட்டும்  ஒரு இரகசியம் சொல்கிறேன் அதை யாரிடமும் சொல்லிவிடாதே. இப்போது நீ அந்த ஊற்று நீரை பருகி அந்த புல்லை சாப்பிடு” என்று குறிப்பிட்டு கட்டினார். உடனே பெர்னதேத்தும் அவ்வாறு செய்யத்தொடங்கினர். அவரால் மூன்றுமுறை முயன்றும் முடியாமல் நான்காம் முறை அந்நீரை குடித்து புல்லை உண்டார். இதை பார்த்த சிலர் அவருக்கு பயித்தியம் பிடித்துவிட்டது என்று கூறினார். அதன் பிறகு அவ்வூற்றிலிருந்து 100000 லிட்டர் தண்ணீர் ஒவ்வொருநாளும் ஊற்றெடுத்தது. பலர் இத்தண்ணீரை புனித நீர் என்று போற்றினார். 

 

 பத்தாம் காட்சி:- சனிக்கிழமை பிப்பிரவரி 27ம் திகதி 1858

எண்ணூறுக்கும் அதிகமானோர் கூடியிருந்தனர். பெர்னதெத் மீண்டும் அதேபோல் அந்நீரை பருகி அருகில் இருந்த புல்லை உண்டார்.

 

பதினோராம் காட்சி- ஞாயிற்றுக்கிழமை பிப்பிரவரி 28ம் திகதி 1858 

காவல்துறை தலைமை அதிகரி தன்னுடைய உதவியாளருடன் அங்கு கூடியிருந்தார்.  அவர் பெர்னதெதின் செயல்களால் முகவும் ஈர்க்கப்பட்டார். அன்று மாலை விசாரணைக்கு என அழைத்து செல்லப்பட்டு, அங்கு பேரரசுக்குரிய கொள்முதலாளர் மற்றும் உள்ளூர் தலைமை ஆசிரியர் அனைவராலும் விசாரிக்கப்பட்டார்  பெர்னதெத்.

 

பன்னிரெண்டாம் காட்சி:- திங்கட்கிழமை மார்ச் 1ம் திகதி 1858

காவல்துறை அதிகாரியின் எண்ணிக்கையின்படி அன்று 1500 மக்கள் கூடியிருந்தனர். அன்றும் பெர்னதெத் அப்புனித நீரை பருகி புல்லை உண்டார். இதை கண்டு Omex என்னும் சிறிய நகரிலிருந்து வந்த பாதிரியார் Abbe Dezirat வியந்து அவருடை செயல்களை மிகக்கவனமாக உற்றுநோக்கினார். பிறகு அவர் பெர்னதெதின் செயல்களைக்கண்டு என்ன ஒரு அமைதி சமாதானம். ஒரு சிறிய குழந்தை இவ்வாறு செய்வது சாத்தியம் அற்றது.   அவர் மிக அழகாக பரிசுத்தமாக இந்த செயல்கலைச் செய்கின்றார். நான் வான் வீட்டில் இருப்பது போன்று தோன்றுகின்றது என்றார்.

 

பதிமூன்றாம் காட்சி:- செவ்வாய்க்கிழமை மார்ச் 2> 1858

இந்த தடவை சுமார் 1650 மக்கள் கூடியிருந்தனர். அன்னை அவரிடம் “நீ போய் எனக்கு இங்கு ஒரு ஆலயம் கட்டப்படவேண்டும்” என்று பாதிரியாரிடம் சொல் என்று கேட்டுக்கொண்டார். இதை பெர்னதெத் பாதிரியாரிடம் கூறுகையில் அவர் பெர்னதெத்திடம் நீ போய் அவரின் பெயர் என்ன என்று கேட்டுக்கொண்டு வா என்றார்.

 

பதினான்காம் காட்சி:- புதன்கிழமை மார்ச் 3ம் திகதி 1858

ஆண்டு காலை 3000 முதல் 4000 மக்கள் அக்குகையின் முன் கூடியிருந்தனர். அனால் அன்னையின் காட்சி நடைபெறவில்லை. பிறகு மாலை நூற்றுக்கும் அதிகமானோர் கூடியிருந்த வேளையில் பெர்னதெத் அன்னையின் காட்சியை கண்டர். பாதிரியார் கேட்டுக்கொண்ட நிபந்தனையின் பொருட்டு அவரிடம் உங்களின் பெயர் என்ன என்று கேட்டார். அதற்கு அன்னை ஒரு பதிலும் சொல்லாமல் சிரித்து விட்டு மறைந்தார். பெர்னதெத் பாதிரியாரிடம் நடந்ததை கூறுகையில் பாதிரியார் அவரின் பெயர் என்ன என்று கேட்டு வறுமாறு சொன்னார்.

 

பதினைந்தாவது காட்சி:- வியாழக்கிழமை மார்ச் 4> 1858 

அன்று சந்தை நாள் என்பதால் 20000 மக்களுக்கு அதிகமானோர் கூடியிருந்தனர். பெர்னதெத் 45 நிமிடங்களுக்குமேல் அங்கு ஜெபித்துவிட்டு மீண்டும் பாதிரியாரிடம் போய் அவர் தன் பெயரை சொல்லவில்லை ஆனால் தனக்கு ஒரு கோயில் கட்டுமாறு கேட்டுக்கொண்டார் என்றார்.

இருபது நாட்களுக்கு அன்னையின் காட்சி இடைநிறுத்தப்பட்டது. அவ்விடைவேளை பெர்னதெத்தை அமைதிக்கு தயார்படுத்தியது. அவர் பள்ளிசென்று தான் பெறப்போகும் முதன் நன்மைக்காக தன்னை தயார் படுத்திக்கொண்டிருந்தார்.

 

பதினாறாவது காட்சி:- வியாழக்கிழமை மார்ச் 25> 1858

அன்று அதிகாலை சுமார் ஐந்து மணி அளவில் உறவினர்களுடன் குகையை அடைந்தார். அங்கு காவல்துறை அதிகாரி உட்பட மக்கள் கூட்டம் கூடி இருந்தது. அன்று அன்னை ஒரு மணி நேரம் காட்சி கொடுத்தார். பிறகு அன்னையிடம் பெர்னதெத் உங்களின் பெயர் என்ன என்று மூன்றுமுறை கேட்க அன்னையோ சிரித்தமுகத்துடன் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. மீண்டும் பெர்னதெத் தைரியமாக நான்காம் முறையாக கேட்டார். அதற்கு அன்னை “நானே அமல உற்பவம்” என்றார்.

I am the Immaculate Conception

முதலில் பெர்னதெத் புரிந்து கொள்ளவில்லை. பிறகு தான் தன்னுடன் பேசியது புனித கன்னிமரியாள் என்று புரிந்துகொண்டார். 

மீண்டும் அன்னையின் காட்சியில் சிறிய இடைவேளையை கண்டார் பெர்னதெத்.

 

பதினேழாவது காட்சி :- புதன்கிழமை ஏப்ரல் 7> 1858

அன்னையை சந்திக்க செல்லும் போதெல்லாம் கையில் மெழுகுதிரி எடுத்துச் செல்வது அவரது வழக்கம். அன்றும் அவ்வாறே, தனது இடது   கையில் மெழுகுதிரியை ஏந்தி வலது கையால் திரி அணையாமல் எடுத்துச் சென்றார். 

மருத்துவ ஆய்வின் போது 15 நிமிடங்கள் அவரது கைகளை தீயினால்     சுட்டனர். இருப்பினும் பெர்னதெத் அதை உணரவும் இல்லை, அவருக்கு எவ்வித தீக்காயமும் ஏற்படவில்லை.  

அதன்  பிறகே மருத்துவர் Dr.Dozous,  பெர்னதெத் சொல்லுவது எல்லாம் உண்மை என்ற முடிவுக்கு வந்தார்.

அடுத்த காட்சி கொடுப்பதற்கு  நீண்ட காலம் எடுத்தது

 

பதினெட்டாவது காட்சி :- வெளிக்கிழமை, ஜூலை 16, 1858

அன்று காலை 8 மணி அளவில் பெர்னதெத் மிகவும் பரவசப்பட்டு அக்குகையை அடைந்தார். அன்று  அன்னையின் கடைசி காட்சியைக்கண்ட பெர்னதெத்  இதற்க்கு முன்பாக “நான் இவரை இத்தகைய பேரழகோடு காண்டதே இல்லை” என்று கூறினார்.

மொத்தம் பதினெட்டு முறை பெர்னதெத்துக்கு காட்சி அளித்த மரியன்னை, அவற்றில் 15 காட்சிகளில் செபமாலையின் மகிழ்ச்சி, துயரம், மகிமை மறைபொருட்களின் 15 மறையுண்மைகளையும் நாளுக்கு ஒன்று என்ற வகையில் பெர்னதெத்தை ஒவ்வொன்றாக தியானித்து செபிக்கச் செய்தார்.

அதைத் தொடர்ந்து திருச்சபை அதிகாரிகள் காட்சியின் உண்மைத்தன்மையை ஆய்வு செய்தனர். பெர்னதத் 16வது காட்சியைக் கண்டபோது, இவர் கையில் இருந்த மெழுகுவர்த்தி தலைகீழாக எரிந்தது. சிலர் 15 நிமிட அளவாக, இவரது கையை தீயினால் சுட்டனர். அது இவரை ஒன்றுமே செய்யவில்லை. ஒரு காட்சியின்போது, மரியாவின் கட்டளையை ஏற்று பெர்னதத் தோண்டிய ஊற்று நீர், இக்காலத்தில் அதைப் பருகுபவர்களின் நோயைத் தீர்க்கும் மருந்தாக செயல்படுகிறது.

கத்தோலிக்க திருச்சபை இந்த காட்சிகளை முதலில் ஏற்கத் தயங்கினாலும் இவற்றை ஆய்வு செய்த நிபுணர் குழு இக்காட்சிகள் நம்பத்தகுந்தவை என சான்றளித்தது. இக்காட்சிகளில் காணப்பட்டவர் இயேசுவின் தாய் மரியா என்பதை ஏற்று அவரை லூர்து அன்னை என்று கத்தோலிக்க திருச்சபை அழைக்கிறது.

பெர்னதெத் தனது 22ஆம் வயதில் நெவர்ஸ் நகரில் இருந்த இரக்கத்தின் சகோதரிகள் மடத்தில் துறவற வாழ்வைத் தொடங்கினார். அந்த மடத்தில்தான் இவர் எழுதவும் படிக்கவும் கற்றுக்கொண்டார். இயேசுவிடமும் மரியன்னையிடமும் மிகுந்த பக்தி கொண்டவராய் வாழ்ந்தார்.

மேலும் அங்கே தையற்கலைஞராகவும் ஆலய பராமரிப்பாளராகவும் பெர்னதெத் சிறப்பாக பணி செய்தார். ஆலயத்தில் பயன்படுத்தப்படும் துணிகளில் இவர் பலவித கைவேலைப்பாடுகள் செய்து அழகுபடுத்தியுள்ளார். பின்னர் இவருக்கு வலது கால் முட்டியின் எலும்பில் காச நோய் வந்தது.

நீண்ட நாட்கள் ஆஸ்துமா நோயால் அவதிப்பட்டு வந்த பெர்னதெத் 1879ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 16ந்தேதி தனது 35ஆம் வயதில் இறந்தார். 1927

ஜூன் 14 அன்று திருத்தந்தை பதினேராம் பயஸ் இவருக்கு அருளாளர் பட்டம் வழங்கினார்.

1933 டிசம்பர் 8ந்தேதி அமல உற்பவ அன்னை திருவிழா அன்று திருத்தந்தை 11ம் பயஸ் இவருக்கு புனிதர் பட்டம் வழங்கினார். புனித பெர்னதத் சூபிரூசின் அழியாத உடல் இவர் வாழ்ந்த நெவர்ஸ் நகர மடத்தின் சிற்றாலயத்தில் இன்றளவும் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.

செபம்  அன்புத் தந்தையே இறைவா! புனித பெர்னதெத் மரி அன்னையின் மேல் பாசமும் பக்தியும் கொண்டு வாழ்ந்ததுபோல நாங்களும் அன்னையின் பக்தர்களாய் வாழ்ந்திட உனது வரம் தாரும்! ஆமென்